Dalmaçya dili, Doğu Adreatik Denizi üzerindeki Dalmaçya'da konuşulan bir Roman diliydi. Bu dil Orta Çağ'da yok olmuştur. Bazı yerlerde 18. ya da 19. yüzyıla kadar kullanılmıştır. Günümüzde çok az kaynak kalmıştır. Sadece Veglia (Krk) ve Ragusa (Dubrovnik) lehçeleri üzerinde çalışılabilecek yeterli kaynağa sahiptir. Diğer lehçelerden geriye sadece izloat kelimeler ya da kısa ifadeler kalmıştır.

1897 yılında, kendisi de yakınlardaki Istria'nın yerlisi olan bilim adamı Matteo Bartoli, Dalmaçya lehçesinin son konuşmacısı olan burbur (Dalmaçya dilinde 'berber') Tuone Udaina'yı (İtalyanca: Antonio Udina) dilini incelemek için ziyaret etti. Bartoli, yaklaşık 2.800 kelime, hikaye ve Udaina'nın hayatından kesitleri kaleme almış ve bunlar dilin kelime hazinesi, fonolojisi ve grameri hakkında pek çok bilgi sağlayan bir kitapta yayımlanmıştır. Bartoli İtalyanca yazmış ve 1906 yılında Almanca bir çevirisini (Das Dalmatische) yayınlamıştır. İtalyanca el yazmalarının kaybolduğu ve eserin 2001 yılına kadar İtalyancaya yeniden çevrilmediği bildirilmiştir.

Sadece bir yıl sonra, 10 Haziran 1898'de Tuone Udaina 74 yaşında bir yol çalışması patlamasında kazara öldü.