İma ve çıkarım birbirinin zıttı olan iki ilişkili kelimedir.
İma etmek, aslında söylemeden bir şeyin doğru olduğunu öne sürmektir. Örnekler:
- Eski eşiniz: artık evli olmadığınız bir eşiniz olduğunu gösteriyor.
- Karınızı dövmeyi bıraktınız mı? sorusu sadece bir karınız olduğunu değil, aynı zamanda onu dövmeyi alışkanlık haline getirdiğinizi de göstermektedir.
Çıkarım yapmak, cümledeki imayı görmektir. İkinci cümlenin anlamını fark ettiğinizde ve "Onu hiç dövmedim" diye itiraz ettiğinizde, bir çıkarım yapmış olursunuz.
İşte kurallar:
- Öneriyi yapan kişi bunu ima eder.
- Öneriyi fark eden kişi onu çıkarır (veya bir çıkarım yapar).
- Çıkarım her zaman bir imadan sonra gelir: Ben ima ederim, sonra siz çıkarım yaparsınız.
Bir ima her zaman sözeldir, ancak çıkarım her zaman sözel değildir. Sözlü olmayan bir yanıt, dolaylı mesajın (ima) alıcı tarafından doğru bir şekilde yorumlandığını (çıkarım yapıldığını) gösterebilir. Örnek: Senden nefret ediyorum! gibi ifadeler, duruma ve ses tonuna göre söze dökülmemiş imalar içerebilir. İki sevgili arasında şu anlama gelebilir: