Nörotransmitterler kimyasal habercilerdir. Bir sinapsı geçerek nöronlar arasında bilgi gönderirler. Elektrik sinyalleri çoğu nöron arasındaki boşluğu geçemez. Boşluğu geçmek için kimyasal sinyallere dönüştürülürler. Nörotransmitterler çoğunlukla kimyasal sinapslar üzerinde etkilidir. Bir sonraki nörona ulaştıklarında emilirler. Nöron daha sonra bu kimyasal sinyali aksiyon potansiyeli adı verilen bir elektrik sinyaline dönüştürür. Aksiyon potansiyeli bir sonraki nörondan geçerek bir sonraki sinapsa ulaşır.
Birçok nörotransmitter, diyetinizin bir parçası olan amino asitlerden yapılır ve bunları dönüştürmek sadece birkaç adım alır. Nörotransmitterler günlük yaşamın ve fonksiyonların şekillenmesinde önemli bir rol oynar. Bilim insanları henüz tam olarak kaç nörotransmitter olduğunu bilmemektedir, ancak 100'den fazla kimyasal haberci tanımlanmıştır.
Her nörotransmitterin farklı bir işlevi vardır. Örneğin: dopamin ödül ve hazda, noradrenalin ise bir hayvanın "savaş ya da kaç" tepkisinde kullanılır. Nörotransmitterler ayrıca mesajların iletilmesini de düzenler. Bunun nedeni, nörotransmitterlerin salınması için bir aksiyon potansiyelinin belirli bir güçte olması gerektiğidir. Nörotransmitteri serbest bırakmak için gereken güce eşik denir.
En yaygın verici, insan beynindeki sinapsların %90'ından fazlasında uyarıcı olan glutamattır. Bir sonraki en yaygın verici ise GABA'dır ve glutamat kullanmayan sinapsların %90'ından fazlasını inhibe eder.
Nörotransmitterler nöronlar içinde vezikül adı verilen küçük "torbalar" ile taşınır. Bu kesecikler nöronun hücre zarı ile temas ettiğinde açılır. Böylece nörotransmitterler sinaptik yarığa salınır.

