Moğol yazısı, Moğol dilini yazmak için kullanılan ilk yazı sistemiydi. Arap alfabesine benzer şekilde el yazısı ya da bir kelimedeki tüm harflerin her zaman birbirine değdiği ve harfin kelimenin başında, ortasında ya da sonunda olmasına bağlı olarak değiştiği bir yazı sistemidir. Dikey bir yazı sistemidir, yani yukarıdan aşağıya yazılır ve soldan sağa okunabilen tek dikey yazı sistemidir (Çince ve Korece gibi diğer tüm dikey sistemler soldan sağa okunur). Bağımsız Moğolistan ülkesinde (İç Moğolistan'dan ayırmak için bazen Dış Moğolistan olarak adlandırılır) Kiril ile birlikte Moğol dilini yazmak için kullanılan iki yazı sisteminden biridir ve İç Moğolistan'ın Çin özerk bölgesinde dili yazmak için kullanılan tek yazı sistemidir. Buryat, Kalmık, Oirat, Mançu ve Xibe gibi diğer bazı Moğol ve Tunguz dillerini yazmak için de kullanılır.
Moğol yazısının dikey olmasının nedeninin bir atın boynuna kolayca yazılabilmesi olduğuna inanılmaktadır ki atlar Moğol kültürünün çok önemli bir parçasıydı. Cengiz Han 1208 yılında Tatar-Tonga adında bir Uygur kâtibini esir almış ve onu kendi ana dilinin alfabesi olan Eski Uygur alfabesini Moğol dilini yazmak için kullanmaya zorlamıştır. Bu alfabe Moğol diline pek uymuyordu ve anadili Moğolca olanlar için bile öğrenilmesi zordu.
1941 yılında, Moğolistan'ın komünist bir devlet olmasından birkaç on yıl sonra, muhtemelen komünist müttefikleri Sovyetler Birliği'nin etkisiyle Kiril alfabesi Moğol yazısının yerini almıştır. Komünizmin çöküşünden sonra Moğolistan, Moğol kültürünü canlandırmak için Kiril alfabesinin yanı sıra Moğol alfabesini de resmileştirdi. Bununla birlikte, Moğolca yazı konusunda eğitim eksikliği, bunu destekleyecek para eksikliği ve bilgisayarda Moğolca yazmanın zorluğu nedeniyle Kiril alfabesi hala daha yaygındır. Ayrıca, daha fazla Moğol Kiril alfabesini Moğol alfabesinden daha iyi okuyabilmektedir. İç Moğolistan'da ise etnik Moğolların çoğu Kiril alfabesini bilmemekte ve Moğolcayı yalnızca Moğol alfabesiyle okuyabilmektedir.