Moleküler biyolojinin temel dogması, DNA'nın çift sarmal yapısını öneren Francis Crick'in bir ifadesidir. Bu, bilginin DNA'dan proteinlere RNA aracılığıyla geçtiği, ancak proteinlerin bilgiyi DNA'ya geri aktaramadığı anlamına gelir.
Crick bunu ilk kez 1958'de yazdı ve 1970'te tekrarladı.
Dogma, dizilim bilgisinin aktarımını anlamak için bir çerçevedir.
Bu tür biyopolimerlerin 3 ana sınıfı vardır: DNA ve RNA (her ikisi de nükleik asitler) ve protein. Bunlar arasında gerçekleşebilecek 3×3 = 9 doğrudan bilgi aktarımı vardır. Dogma bunları 3'erli 3 grupta sınıflandırır:
- 3 genel transfer (çoğu hücrede normal olarak gerçekleştiğine inanılır),
- 3 özel transferler (gerçekleştiği bilinmektedir, ancak yalnızca bazı virüsler durumunda veya bir laboratuvarda belirli koşullar altında) ve
- 3 bilinmeyen transfer (hiç gerçekleşmediğine inanılıyor).
Genel transferler biyolojik bilginin normal akışını tanımlar: DNA DNA'ya kopyalanabilir (DNA replikasyonu), DNA bilgisi mRNA'ya kopyalanabilir (transkripsiyon) ve mRNA'daki bilgi şablon olarak kullanılarak proteinler sentezlenebilir (translasyon).
Bu dogma, Weismann bariyerinin (August Weismann'dan sonra) modern bir versiyonudur. Bu, kalıtsal bilginin yalnızca genlerden vücut hücrelerine doğru hareket ettiği ve asla tersine hareket etmediği ilkesidir. Kalıtsal bilgi yalnızca germ hattı hücrelerinden somatik hücrelere geçer.

