Tıpta uyum veya bağlılık, bir hastanın doktorun tavsiyelerine uyması ve reçete edilen ilaçları reçete edilen miktarlarda alması anlamına gelir. Uyum, kronik hastalıkların tedavisi için önemlidir.
Dünya genelinde, uyumsuzluk sağlık hizmetlerinin etkili bir şekilde sunulmasının önündeki en büyük engeldir. Dünya Sağlık Örgütü 2003 yılında, gelişmiş ülkelerde yaşayan kronik hastalığı olan hastaların sadece yarısının tedavi tavsiyelerine uyduğunu tahmin etmiştir. Özellikle astım, diyabet ve hipertansiyon tedavilerine düşük uyum oranlarının, bu hastalıkların insani ve ekonomik yüküne önemli ölçüde katkıda bulunduğu düşünülmektedir. Uyum oranları tıp literatüründe abartılmış olabilir, çünkü uyum genellikle resmi bir klinik çalışma ortamında yüksektir, ancak "gerçek dünya" ortamında düşer.
Bazı ilaçların alınması zordur, çünkü belirli bir zamanda veya aralıkta alınmaları gerekir; bazen birkaç ilacın birlikte alınması gerekir. Bu, uyumun önünde büyük bir engel olarak görülmektedir. Uyumu olumsuz etkileyebilecek diğer faktörler, birçok hastanın tedavinin faydalarını anlamaması veya kendilerine söylenmeyen yan etkileri görmeleri, ilaçların çok pahalıya mal olması, hasta ile sağlık hizmeti sağlayıcısı arasında zayıf iletişim veya güven eksikliğidir. Uyumu iyileştirme çabaları, ilaç ambalajını basitleştirmeyi, etkili ilaç hatırlatıcıları sağlamayı, hasta eğitimini iyileştirmeyi ve aynı anda reçete edilen ilaç sayısını sınırlamayı amaçlamaktadır.