Muhammed el-Kaim Bi-Amrillah (893 - 17 Mayıs, 946) (Arapça: محمد القائم بأمر الله), Fatımilerin İfrikiye'deki ikinci halifesidir ve 934'ten 946'ya kadar hüküm sürmüştür. İsmailî Fâtımî inancına göre 12. İmam'dır.
Al-Qaim (bazen Ka'im olarak da yazılır) 895 yılında Suriye'de Salamya'da Abd ar-Rahman adıyla doğdu. Babası Ubeydullah el-Mehdi Billah (910-934) Ifrıkiye'de iktidarı ele geçirdikten sonra 912'de tahtın varisi seçildi ve birkaç isyanın bastırılmasına yardımcı oldu. Ancak Mısır'a yapılan seferler Abbasilerin direnişi nedeniyle başarısız oldu (914-915 ve 919-921).
934 yılında El-Kaim babasının yerine Halife oldu. Fatımi krallığı Akdeniz'de önemli bir güç haline geldi. Sicilya'nın yeniden fethinden sonra Bizans'ın Calabria eyaleti ile İtalya ve Fransa kıyıları yağmalandı.
Ancak 944'ten 947'ye kadar, doğu Cezayir'in Harici Berberi kabilelerini birleştiren ve Ifrikiye'yi ele geçiren Ebu Yezid'in isyanı nedeniyle bir kriz yaşandı. İmam El-Kaim donanmanın yardımıyla bir yıldan fazla bir süre Mehdiye'de tutunmayı başardı, ancak isyan bastırılamadan öldü (17 Mayıs 946).
Yerine oğlu İsmail el-Mansur (946-953) geçti. Hicri 13. Şevval 334 (Mehdiyye)/ Miladi 17 Mayıs 946 tarihinde vefat etti.