İşitsel halüsinasyon, bir kişinin sesler duyduğunu sandığı, ancak seslerin aslında orada olmadığı bir halüsinasyon türüdür. Tıbbi terimlerle buna parakuzi denir. Yaygın bir şekli, bir veya daha fazla sesin konuştuğunu duymayı içerir. Bu, şizofreni veya mani gibi bazı psikotik bozuklukların bir işareti olabilir. Bir hastanın bu durumlardan birine sahip olduğuna karar verirken çok önemli bir işarettir.

İnsanlar belirli bir akıl hastalığından muzdarip olmadan da sesler duyabilirler. Bunun nedenleri hala araştırılmaktadır. Psikotik hastalarda işitsel halüsinasyonların ana nedeni şizofrenidir. Bu vakalarda altta yatan sorunlar genetik olabilir.

Halüsinasyonun oluşabileceği üç ana yol vardır: bir sesin düşüncelerini söylediğini duyan bir kişi, bir veya daha fazla sesin tartıştığını duyan bir kişi veya kendi eylemlerini anlatan bir ses duyan bir kişi. Bu üçü dışında başka işitsel halüsinasyon türleri de olabilir. Bunlar arasında zihnin içinde çalan müziği duymak, genellikle kişinin aşina olduğu şarkılar yer alır. Bu genellikle beyindeki hasar, işitme kaybı veya epileptik aktiviteden kaynaklanır.

İşitsel halüsinasyonların tedavisinde ana yöntem, vücudun dopamin metabolizmasını etkileyen antipsikotik ilaçlardır. Halüsinasyonlara bir duygudurum bozukluğu neden oluyorsa, genellikle antipsikotiklerle birlikte diğer ilaçlar (antidepresanlar veya duygudurum dengeleyiciler gibi) kullanılır. Bu tedaviler halüsinasyonları durdurabilir, ancak sorunun nedenini düzeltmedikleri için bir tedavi değildirler. Bazı psikolojik terapilerin halüsinasyonların yoğunluğunu ve ne sıklıkla ortaya çıktıklarını azaltmaya yardımcı olduğu gösterilmiştir.