Resitatif (İtalyanca: "recitativo"), bir hikayeyi oldukça hızlı bir şekilde, sanki konuşuluyormuş gibi, "konuşarak" anlatan müziktir. Kelime anlamı: "okumak", yani bir hikaye anlatmak.
Resitatif opera, oratoryo ve kantatlarda kullanılır. Opera 1600 civarında icat edildiğinde bestecilerin hikayeyi müzikle anlatmaları gerekiyordu. Resitatifte hikaye hızlı bir şekilde, belki de sadece birkaç akor çalan bir klavsen ile söylenir. Bir süre sonra hikayedeki durum değişir ve şarkıcı müzikal olarak daha ilginç olan bir arya söyleyebilir.
Resitatife sadece klavyeli bir enstrüman eşlik ettiğinde buna "recitativo secco" (kuru resitatif) denir. Bazen orkestra da buna katılır. Buna "recitativo accompagnato" (eşlikli resitatif) denir. Resitatifte ölçü çizgisi yoktur çünkü düzenli bir vuruş yoktur.
Recitative müzikal olarak basittir, bazen söylenen sözleri oldukça ilginç veya eğlenceli şekillerde tanımlayabilir. Bu bazen klavsenci tarafından doğaçlanabilir.
19. yüzyılda arya ve resitatif arasındaki fark yavaş yavaş ortadan kalktı. Wagner, her şeyin müzikle ilgili olduğu ve çeşitli bölümlerin birbirinin içine aktığı operalar yazdı.