Yakıp yıkma politikası askeri bir stratejidir. Amaç, düşman bir yerden geçerken ya da kaçarken düşman için yararlı olabilecek her şeyi yok etmektir. Düşman tarafından kullanılabilecek her türlü faydalı şey hedef alınabilir, örneğin gıda kaynakları, su kaynakları, ulaşım, iletişim, endüstriyel kaynaklar ve hatta yerel halkın kendisi.

Bu politika ordu tarafından düşman topraklarında ya da kendi topraklarında uygulanabilir.

Yakıp yıkma taktiklerinin kayda değer tarihi örnekleri arasında İsveç'in başarısız Rusya işgali sırasında Rus ordusunun stratejisi, Napolyon'un başarısız Rusya işgali, Amerikan İç Savaşı'nda William Tecumseh Sherman'ın Denize Yürüyüşü, Albay Kit Carson'ın Amerikan Navajo Kızılderililerine boyun eğdirmesi sayılabilir, Lord Kitchener'in Boerlere karşı ilerleyişi, İkinci Dünya Savaşı'nda Alman Ordusu'nun Sovyetler Birliği'ni işgali sırasında Joseph Stalin'in komuta ettiği ilk Sovyet geri çekilişi, ardından Nazi Almanyası'nın Doğu Cephesi'nde geri çekilişi ve Körfez Savaşı'nda geri çekilen Irak askeri güçlerinin 605-732 petrol kuyusunu yakması.