Shruti, vedik edebiyat koleksiyonudur.
Śruti (Devanagari श्रुति, "duyulan şey") Hindu kutsal metinlerinin bir kanonudur. Belirli bir döneme ait olmayıp, bilinen en eski Hindu metinlerinden başlayıp Upanişadlar ile modern döneme kadar uzanan Hinduizm tarihinin tamamına yayılırlar.
Śruti'nin yazarı yoktur; daha ziyade, rishi tarafından duyulan "hakikatin kozmik seslerinin" ilahi kaydıdır. Bunlar binlerce yıl önce doğrudan Tanrı tarafından rişilere veya kahinlere iletilen zamansız öğretilerdir. Sruti'nin bu nedenle apaurusheya, "kişisel olmayan" veya daha ziyade "insanüstü" olduğu söylenir.
Sruti esasen Vedalar ve agamalardan oluşur, başlangıçta sözlü gelenek yoluyla korunmuş ve sonunda Sanskritçe olarak yazıya geçirilmiştir. Hinduların pek çok kutsal kitabı arasında bu iki bilgi gövdesi en yüksek itibara sahiptir. Sayısız yüzyıllar boyunca shruti felsefi tartışma, çalışma ve yorumların temelini oluşturmuş ve bu ilgi sayısız düşünce ekolünün doğmasına neden olmuştur. Aynı zamanda kişinin kendi içinde eskilerin bilgeliğini fark etmesi için derin bir çalışma ve meditasyon konusudur.
Mantraların çoğu sruti'den alınmıştır ve hem kamusal hem de ev içi ibadet ayinlerinin yanı sıra kişisel dua ve japa için de kullanılır. Sruti'nin bu kadar büyük bir kısmının binlerce yıl boyunca gurudan şishya'ya, nesilden nesile sözlü eğitim yoluyla değiştirilmeden korunmuş olması Hindu kültürü için dikkate değer bir övgüdür. Veda geleneğinde bu, öğrencinin her bir ayeti tersten de dahil olmak üzere on bir farklı şekilde öğrenmesini gerektirerek başarılmıştır. Geleneksel olarak sruti okunmaz, ancak son derece hassas gramer, perde, tonlama ve ritim kurallarına göre söylenir. Bu onun en büyük gücünü ortaya çıkarır. Kutsal sruti dilinde kelime ve anlam o kadar yakın bir uyum içindedir ki, bu kutsal metinlerin düzgün bir şekilde terennüm edildiğini duymak dinleyicinin ruhu üzerinde büyülü bir etki yaratır.
-
Ayush Hacky