Tudor dönemi, özellikle İngiltere tarihi ile ilgili olarak genellikle 1485 ile 1603 yılları arasındaki dönemi ifade eder. Bu dönem Tudor hanedanının İngiltere'de hüküm sürdüğü dönemdir. İlk hükümdarı Henry VII (1457- 1509) idi. Bu terim genellikle I. Elizabeth'in saltanatını (1558-1603) da kapsayacak şekilde daha geniş anlamda kullanılmaktadır, ancak bu dönem genellikle Elizabeth dönemi olarak ayrı bir şekilde ele alınmaktadır.

Kara Ölüm ve 14. yüzyılın sonlarında yaşanan tarımsal bunalımın ardından nüfus yeniden artmıştır. Yünlü ürünlerin Avrupa anakarasına ihraç edilmesi ekonomiye oldukça yardımcı oldu. Henry VII 1496'da elverişli ticaret koşulları elde etti.

14'üncü yüzyılın sonları ve 15'inci yüzyılın başlarında görülen yüksek ücretler ve mevcut toprak bolluğu, yerini düşük ücretlere ve toprak sıkıntısına bıraktı. Belki de Yeni Dünya'dan gelen altın ve artan nüfus nedeniyle oluşan çeşitli enflasyonist baskılar, zengin ve fakir arasındaki uçurumun genişlemesi anlamına geliyordu. Bu dönem kırsal nüfusun çoğunluğu için önemli bir değişim dönemiydi, çünkü çitleme başlamıştı.