Muhacirler (مہاجر) nüfusun yaklaşık yüzde 8'ini oluşturmaktadır. Bunlar 1947'de Britanya Hindistanı'nın bölünmesinden sonra Pakistan'a yerleşen Müslümanlardır. Pakistan'ın diğer kültürel etnik gruplarından farklı olarak kabile temelli bir kültürel kimliğe sahip değillerdir. Ülkede resmi dil olan Urduca'yı anadili olarak kullanan tek halktır. Muhacirler, Hintli Müslümanlar için bağımsız bir Pakistan ulusu yaratmak amacıyla Britanya Hindistanı'nın bölünmesini savunan Pakistan Hareketi'nin öncüleriydi. Bölünmeden sonra çok sayıda Müslüman, Hindistan'ın çeşitli kent merkezlerinden yeni Pakistan ülkesinde yaşamak üzere göç etti. Bu göçmenler daha sonra kendilerini muhacir olarak tanımladılar. Çok sayıda muhacir Sind Eyaleti'nin şehirlerine, özellikle de Karâçi ve Haydarâbâd'a yerleşti. Yerli Pakistanlıların çoğundan daha iyi eğitim almışlar ve iş, finans ve yönetim alanlarında liderlik pozisyonları üstlenmişlerdir. Bugün çoğunlukla kentlerde yaşamaktadırlar.