Lizozimler doğuştan gelen bağışıklık sisteminin bir parçasıdır. Tükürük gibi mukus salgılarında bulunan enzimlerdir. Hayvanları enfekte eden bakterileri, virüsleri ve mantarları parçalayarak enfeksiyona karşı korurlar.
'Lizozim' ismi 1922 yılında penisilini keşfeden Alexander Fleming (1881-1955) tarafından ortaya atılmıştır. Fleming, lizozimin antibakteriyel etkisini ilk kez soğuk algınlığı olan bir hastanın burun mukusu ile bakteri kültürlerini tedavi ettiğinde gözlemlemiştir.
Lizozim, gözyaşı, tükürük, süt ve mukus gibi bir dizi salgıda bulunur. Ayrıca makrofajların ve granülosit nötrofillerin sitoplazmik granüllerinde de bulunur.
Enzim, özellikle Bacillus ve Streptococcus gibi Gram-pozitif bakteriler olmak üzere bakterilerin hücre duvarlarındaki polimerlere saldırarak çalışır.
Lizozim, X-ışını kırınımı yöntemleriyle çözülen ikinci protein yapısı ve ilk enzim yapısıdır. Yirmi ortak amino asidin tamamını içeren ve tam dizilimi yapılan ilk enzimdir. Ayrıca, etkisi için ayrıntılı, spesifik bir mekanizma önerilen ilk enzimdi. Bu çalışma, enzimlerin fiziksel yapılarıyla bir kimyasal reaksiyonu nasıl hızlandırdıklarının açıklanmasına yol açtı.